Οι απόφοιτοι συσπειρώνονται για να μη γνωρίσουν την ανεργία
Της Λίνας Γιανναρου΄94
Χθες βράδυ, σε ένα μπαρ του κέντρου της Αθήνας, παλιοί φίλοι ξαναέσμιξαν. Είπαν τα νέα τους, κάποιοι έδειξαν τις φωτογραφίες του γάμου, άλλοι και των παιδιών τους -«μεγαλώσαμε ρε»-, συζήτησαν για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στη δουλειά τους. Η οικονομική κρίση και η ανασφάλεια δεν έχουν αφήσει κανέναν ανέγγιχτο. Μέχρι το τέλος της βραδιάς, οι επαγγελματικές κάρτες που άλλαζαν χέρια -«θα μιλήσουμε», «να κανονίσουμε οπωσδήποτε έναν καφέ»- σχημάτιζαν μια ιδιότυπη αλυσίδα ασφαλείας.
Η χθεσινή ήταν η πρώτη από μια σειρά συναντήσεων δικτύωσης που διοργανώνει ο Σύλλογος Αποφοίτων των Εκπαιδευτηρίων Κωστέα-Γείτονα. «Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, βλέπουμε την ανάγκη συσπείρωσης μεταξύ μας», γράφουν στη σχετική ανακοίνωση. «Πίσω από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε λόγω πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών αδιεξόδων, όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και σε όλο τον κόσμο, κρύβονται πολλές ευκαιρίες. Στον σύλλογο αποφοίτων πιστεύουμε πως στο τέλος της ημέρας αυτό που μένει και στο οποίο μπορούμε να βασιστούμε είναι οι άνθρωποι που έχουμε κοντά μας και οι σχέσεις που δημιουργούμε. Χρειάζεται να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τις δυσκολίες και να αξιοποιήσουμε τις ευκαιρίες». Των Ελλήνων οι κοινότητες και οι... γνωριμίες.
Το σκεπτικό
Λίγο πριν ξεκινήσει για τη χθεσινοβραδινή εκδήλωση, ο Νώντας Βιρβιδάκης, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων των Εκπαιδευτηρίων Κωστέα-Γείτονα, εξηγεί στην «Κ» το σκεπτικό πίσω από τις ημέρες δικτύωσης. «Μπορεί να λειτουργούμε εδώ και καιρό Κέντρο Επαγγελματικής Διασύνδεσης στον σύλλογο, αλλά οι καιροί απαιτούσαν την περαιτέρω ενεργοποίησή μας. Τέτοιες εκδηλώσεις, όπου χαλαρά μπορούμε να γνωριστούμε, να συζητήσουμε, να ανταλλάξουμε απόψεις και ανησυχίες πίνοντας ένα ποτό, πιστεύω ότι μπορούν να λειτουργήσουν ενισχυτικά. Είναι σημαντικό, γιατί η ανασφάλεια είναι διάχυτη. Ο κόσμος βλέπει μειώσεις στον μισθό, υπάρχουν πολλά νέα παιδιά που δυσκολεύονται πολύ ή αδυνατούν να βρουν δουλειά...». Είναι χαρακτηριστικό ότι η διοργάνωση εκδηλώσεων δικτύωσης ήταν απαίτηση των ίδιων των «παλιών συμμαθητών». «Το ζητούσαν, μας το έλεγαν σε κάθε ευκαιρία. “Καλός ο χαβαλές και οι εκδρομές”, έλεγαν, “αλλά τώρα που τα πράγματα ζορίζουν, τώρα σας θέλουμε κοντά”».
|